جنبه

بعضی مواقع برخوردایه بعضی آدما و جنبه‌هاشونو که می‌بینم نظرم نسبت به اون آدم 380 درجه تغییر میکنه!
از جمله امشب... حالا مفصل میام می‌گم.

پاسخ سرگشاده به رهگذر

یکی از رهگزان مجازیی که اتفاقی از اینجا عبور می‌کرده عنایت کرده، قضاوتم کرده و منو مرهون جملات کوبنده خودش قرار داده (به همین شدت که می‌بینید!!!)

دوست عزیزی که از اینجا به صورت اتفاقی عبور کردی، لازمه یه چند تا نکته رو اینجا روشن کنم:
اول از همه، من دروغ نمی‌نویسم اگه فکر می‌کنی دروغه وقتتو نذار همه پستا رو دونه به دونه بخونی (من اینجا ریز به ریز آمارو می‌بینم) دوما، من اینجا چیز زیادی ننوشتم، نه از خودم، نه از آقای الف و نه از گذشته‌م، لطفا قضاوت نادرست و نتیجه گیری‌های نادرست‌تر نکن! سوما، چیزی که اینجا بیان شده صرفا برای شخص خودمه و اگه دلتنگی می‌کنم دلتنگی‌هام رو تو همین فضای مجازی باقی می‌ذارم و به گوش آقای الف که هیچ، حتی به ذهنشم نمی‌رسه ینی خیالتونو راحت کنم که برای جلب توجه آقای الف نمی‌نویسم در نهایت باید به اطلاعتون برسونم که این که بخوام بیام اینجا و از حالی که برام گذشته شده بنویسم یه کم بیشتر از یه خرده سخته و انرژیه زیادی رو ازم می‌گیره و چون تپش قلب دارم از نظر جسمی چند روزی درگیر می‌شم...
قضاوت نادرست نکن رهگذر عزیز، جیززززه

آهان، یه چیزِ دیگه :) راجع به شخصیتتم اشتباه کردی دوست عزیز جهت کسب اطلاعات بیشتر به هستی هستم رجوع کن
پ.ن: واجب شد یه پست درباره خودم بذارم :دی (آیکون هستی خودشیفته)

دربــاره مــــن

قراره این پست بعدا ادیت بشه و همش راجع به خودم باشه ^_^ حالا تصوراتتون از منو نگه دارین تا این پستو بنویسم ;-)

مَرَض

یکی از مَرَضایی که دارم اینه که وقتی از یه وبی خوشم می‌یاد کل آرشیوشو همون روز تموم می‌کنم حتی اگه کلی کار دیگه داشته باشم!!!

امروزم همین طوری گذشت (داخل پرانتز باید بگم رسما جنبه تکنولوژی و تعطیلات رو به صورت همزمان ندارم :دی)

بعدا نوشت: شاید این وبلاگایی که خوندم لینکشون کردم!

فـــــال

امشب باز دلم هوس حافظ کرد و حافظ چه بی‌مقدمه و چه بی‌موخره حرفای درونمو بیان می‌کنه...

   لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است              وز پی دیدن او دادن جان کار من است

و اما تعبیرش!!!

به درگاه خداوند دست نیاز بلند کرده ای و عاجزانه طلب مراد می کنی. دنبال طبیبی برای درمان دل بیمار خود هستی. حاضری برای رسیدن به مقصود جان خود را هم فدا کنی. بالاخره فیض رحمت خداوندی شامل حالت می شود. روزگار تلخ برایت شیرین شده، نسیم بهاری هم دل سرد و بی روح تو را به گلزاری مصفا مبدل خواهد ساخت.

آمیــــــــــن

بافتنــــــی

توی همه چیز استعداد دارم و با یه کم تلاش علاقمندم می‌شم؛ الا کاموا و بافتنی

توی این یه مورد خنگــــم!!! اولش که فراموش می‌کنم چ جوری باید ببافم بعدشم یه رَج که می‌بافم حوصله‌م دیگه نمی‌کشه پرتش می‌کنم یه وری که تو دیدم نباشه... 

هیچ وقتم این یه مورد برام جذاب نبوده الا زمستونا که می‌بینم همه کاموا و باقتنی‌های خوشگلشونو ردیف می‌کنن اون موقعس که حسود می‌شم دلم می‌خواد منم ببافم 

بازم می‌خوام برم کاموا بگیرم شاید امسال یه چیزی برای آیندگانم بافتم :دی

تپلی شدم :((

تپل شدم :(( هر کی منو می‌بینه می‌گه چاق شدی! می‌گن از صورتت معلومه و خودمم از شکمم اینو می‌فهمم و سایز مانتوهام که واسم جذبِ جذب شده می‌دونم واسه اینه که از بس برنج می‌خورم هعـــــی...
علاوه بر رژیم شیرینی و شکلات که واسه جوش می‌گیرم، باید رژیم برنج هم بگیرم

پ.ن: گرسنگیم کاذبه ینی این که هر وقت عصبی می‌شم غذا می‌خورم 

ویرایش

گاهی باید خــــــــــودمان را مثل یک کتاب ورق بزنیم

مثل یک کتاب که فرصت ویرایشش به پایان نرسیده

آخر بعضی فکرهایمان نقطه (.) بگذاریم که بدانیم باید تمــــامشان کنیم.

بین بعضی حرفهایمان کاما (،) که بدانیم باید با کمی سکــــــوت ادایشان کنیم،

بَعدِ بعضی رفتــارهایمان علامت تعجب!

و آخرِ بعضی عــــادت‌هایمان علامت سوال؟

حتی بعضی عقــــایدمان را حذف کنیم اما بعضی را پُر رنگ

خودمان را هر چند شـــب یکبار ورق بزنیم تا فرصتِ ویــــرایش هست...

بالش و پتوی عزیزم ^_^

بالاخره امروزم تموم شد...

امروز یه روز پر از استرس بود؛ دیشب ساعت 3 تازه کارم تموم شد صبحم 7 پاشدم رفتم دوش گرفتم به زوووور!!! ارائه داشتم از صفر تا صدشو (منظورم از سرچ تا ورد و پاورپوینت و بروشورشه) تویه روز و نصفی جمع کردم ینی مجبور بودم مجبــــووور ولی دروغ چرا، امروز همش دلم بالشو پتومو می‌خواست :(( بالش و پتوی عزیزم
ارائه‌م هم از لحاظ محتوایی خوب بود ولی ایرادی که گرفت عدم تسلط کافی بود به نظر من که همگروهیم که قرار بود یه قسمتیشو ارائه بده گند زد
از ساعت 5 که رسیدم خونه دارم رو گزارش آز فردام کار می‌کنم (این الان منه  )

کامیون گُل و کنترل سیستم

سر کلاس استاد یه مسئه رو چندیدن بار توضیح داد اما بچه‌ها متوجه منظورش از کنترل کردن (توی طراحی یه سیستم) نمی‌شدند آخر سر شروع کرد به مثال زدن؛ مثالش و جواب من :دی
فرض کنید من ساعت یک شب می‌رم خونه می‌دونم که الان زنم منتظرمه و کلی سین جینم می‌کنه! خب یا باید برم بالا و توضیح بدم که تا این وقت شب کجا بودم، که خوب می‌گه برو پشت سرتم نگاه نکن! یا می‌تونم قرار ظهر با فلانی برای غذا خوردن رو واسه شام الان بگم، نه اونم نمی‌شه :D یا می‌تونم بگم با دوستام رفته بودم ددر و یا می‌تونم دلیل بیارم و دعوا و... یا باید کنترل کنم؛ اگه سیاست داشته باشین می‌رین یه دسته گل می‌خرین و همه چیزو به خوبی تموم می‌کنین و مابقی ماجراها (:دی) به همین راحتی خانوما کنترل می‌شن و فراموش می‌کنن و چیز می‌شن! اما اگه اون خانوم بفهمه قصدت از گل خریدن چیز بوده حسابی چیز چیزت می‌کنه :))
من: استاد همه اینجوری نیستن که!!! اگه یه کامیون گُلم خودشون چیده باشن و آورده باشن اصل ماجرا هنوز پابرجاست
من:
استاد:
بچه‌ها: